Introductie


Op 19 mei jl. werd op initiatief van de geluidsmensenvereniging VCA in 't Spant in Bussum een symposium gehouden over storende luidheidsverschillen op de Nederlandse televisie. De doelgroep bestaat uit zowel beleidsmensen, programmamakers, geluidsvormgevers, rebroadcasters als technici.

Verschillen in luidheid worden door een regisseur vaak bewust ingezet als stijlmiddel. Ze kunnen namelijk emotie oproepen. Het blijkt dat onbedoelde of te grote luidheidsverschillen bij de kijker een andere emotie oproepen: irritatie. Iedereen kent de voorbeelden wel: de station call die het gevoelige einde van de avondfilm verstoort, het wegzappen van het commercial-blok, de versleten volumeregelaar op de afstandbediening.

Een oplossing zou zijn om met een processor alles hard te maken. Daarmee gaat echter het stijlmiddel verloren dat de regisseur zo graag inzet. Bovendien gaat het ten koste van de spraakverstaanbaarheid en vergroot het de luistermoeheid, zodat kijkers eerder wegzappen of iets anders gaan doen. Als niet alles hard kan en je wilt toch de verschillen kleiner maken, dan is het alternatief om de luidheid van de hardste programma-onderdelen aan te passen. Dit stuit echter op grote bezwaren. Er is op dit moment namelijk geen afspraak over luidheid en niemand wil zachter zijn dan een ander. Moderne technologie kan hier wellicht de oplossing bieden. Wil deze methode werken, dan moet er een afspraak worden gemaakt waarin alle partijen hun belang vertegenwoordigd zien.

Meer informatie over het symposiumprogramma en achtergronden van de problematiek vindt u onder de tabs in het menu.